dinsdag 6 juli 2010

Zij is mij

Ergens diep, heel diep van binnen
roept een stem: Laat me vrij, ik wil eruit
Ik wil dansen in het maanlicht
de regen voelen op mijn naakte huid

Ik wil trommelen, lachen en zingen
tegen de stroom in zwemmen als een zalm
Ik wil zijn zoals een zeemeeuw
zwevend op thermiek, sereen en kalm

Ik wil rennen door een maisveld
water proeven uit een verborgen bron
Ik wil dromen onder een grootse eik
het Noorderlicht aanschouwen vanuit een luchtballon




Ik wil drijven op de wolken
meegevoerd naar daar, waar niemand ooit zal gaan
Ik wil me weer verbonden voelen met Moeder Aarde
met de cyclus der seizoenen en vooral die van de maan

Wie is zij, die roept van binnen
zij die op het vallen van mijn masker wacht
Zodat ze vrij zal zijn en kan gaan leven
als een Godin in al haar kracht



( geschreven door Natasja, juni 2010 )
( afbeelding van space.cweb.nl )

4 opmerkingen:

  1. Dankjewel voor je reactie op mijn blog Natasja.
    En jij hebt een mooi gedicht geplaatst joh.
    Ik ben gek op gedichten!
    Groetjes van Romy

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi gedicht. Tijdens de laatste regenbui liep ik met kruiwagen te sjouwen en dat was best wel lekker, dat lauwe vocht op mijn warme huid.

    Liefs, Haagje

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bedankt voor jullie lieve reacties.

    @Hagazussa: mijn dochtertjes hebben laatst tijdens een regenbui hun kleertjes uitgetrokken om door de tuin te gaan rennen en zich nat te laten regenen in een zomerse bui. Heerlijk om zo vrij te kunnen zijn........

    BeantwoordenVerwijderen