vrijdag 19 november 2010

We hebben een moestuin!

Het is zover! We hebben middels de voicemail gehoord dat we de moestuin hebben.
Ik word, als het goed is, vanmiddag teruggebeld door de vrouw van de vereniging en ik heb al begrepen dat ze het oude vervallen tuinhuis/schuur eigenlijk per direct willen laten slopen en afvoeren. Wij hebben toegezegd voor de sloop te zorgen en de vereniging heeft laten weten voor de afvoer te zorgen ( in samenspraak met de vorige eigenaresse ).
Het lijkt me zo heerlijk om straks in het voorjaar van alles te zaaien en te planten om het vervolgens te zien groeien en te oogsten. En wat zal ik er allemaal van kunnen koken/maken.........Ik kan haast niet wachten om te beginnen!



We zullen het langzaam moeten opbouwen. Allereerst maar een klein knap zelfgebouwd schuurtje neerzetten om tuingereedschap en andere benodigdheden in te kunnen opbergen. En dan eens goed naar de oppervlakte van de tuin kijken om te zien hoe we het willen indelen. En mocht het budget het toelaten, dan wil ik volgend kalenderjaar sparen voor een tweedehands kasje. Maar goed, first things first. Eerst maar eens zorgen dat de tuin opgeruimd is.....


vrijdag 12 november 2010

Lampionnen en fantasie


Gisteren was het Sint Maarten. De meiden hadden zich er al helemaal op verheugd en zongen thuis het ene liedje na het andere. Het weerbericht was echter iets minder positief, dus het bleek nog even afwachten of het te doen was om langs de huizen te gaan. Manlief en ik moesten allebei werken en overdag waren de kinderen bij mijn ouders. Die hadden lekker patatjes gehaald om half vijf, zodat hun maagjes gevuld zouden zijn op het moment dat ik ze kwam ophalen. Mijn moeder is samen met Aurora en Lynn al wat deuren van hun flat langsgeweest en toen ik ze kwam halen hadden ze al wat kadootjes en snoep in hun tassen zitten. Wij moesten zelf nog eten en keken thuis naar Buienradar. Dat voorspelde niet veel goeds rond een uur of zes
( de tijd dat we naar buiten zouden gaan ) Na wat overleg besloten we dan maar wat eerder naar het ziekenhuis te gaan, waar mijn schoonvader tot zondag in ligt, en daar de lampionnen te tonen aan opa, oma en tante. Toen we aankwamen werd het licht in de zaal snel uitgedaan en kwamen de kindjes met hun lampionnen binnen. Een paar patienten waren al op de hoogte ( mijn schoonzus werkt in het ziekenhuis ) en hadden snoep gehaald. Zo lief! Nadat de lampionnen en de meiden waren bewonderd in de zaal waar mijn schoonvader lag, waren de verpleegkundigen aan de beurt om ze te bewonderen. En van hen kregen ze ook weer snoep! Vervolgens leek het hen een goed idee om ook in de andere zalen een klein beetje Sint Maarten te brengen en zo hebben de meiden nog een heleboel plezier gehad en de patienten ook. In de ziekenhuiswinkel kregen ze zelfs een ijsje. De opbrengst ( toch niet onbelangrijk voor een twee- en een vierjarige ) was eveneens geweldig. Al met al een hele leuke, ietwat aparte Sint Maarten viering.

Vandaag kwam er een vriendinnetje van Aurora spelen. Ze wilden graag tekenen met de nieuwe viltstiften die Aurora gisteren had gekregen. Ik vind het geweldig om te zien hoeveel fantasie ze hebben. Er werden meisjes getekend met hele lange haren tot op de grond, hartjes met rokjes aan en ogen en hele gespierde armen. Een van die hartjes woonde in de lava van een vulkaan en had volgens de tekenares een hele gemene mond...... Meisjes met en zonder borstjes werden door de andere tekenares getekend met letters erbij.
De laatste paar dagen ben ik druk bezig om wat tekenvaardigheid op te doen. Ik wil graag elfen tekenen, zoals twee logjes geleden beschreven staat, en begon met paddestoelen, bomen en gras te tekenen en natuurlijk een elfje met vleugels, een toverstafje en een hele lange jurk. Wel een elfje dat zich had omgedraaid, omdat ik dan geen handen hoefde te tekenen ;)
Enfin, de meiden lieten hun kunstwerken zien en gaven een hele beschrijving erbij en ik vond het niet meer dan eerlijk om ook mijn creatie te laten zien. " Ohh, wat mooi."
" Ik ga ook een elf tekenen." Mama glom van trots. Maar uiteindelijk was het mijn jongste dochter die over de meeste fantasie bleek te beschikken. Ze keek naar mijn elfentekening, hield haar hoofdje scheef en zei: " Isse vliegtuig."

dinsdag 9 november 2010

Complimenten

De laatste tijd krijg ik meer complimentjes over mijn figuur. Vooral dat ik slanker lijk en leuke kleding draag. Heerlijk natuurlijk, al ben ik nog steeds aan het wisselen qua gewicht, het verschilt zo'n beetje per week.

Maar goed, het is altijd leuk om te horen en het streelt mijn ego ook wel een beetje, ondanks dat het om uiterlijke zaken gaat.

Alleen gistermiddag ging ik mijn oudste ophalen van de buitenschoolse opvang en daar kwam net een jongetje van een jaar of vijf naar buiten, keek me aan en zei zonder blikken of blozen: " Jij bent een heks zeker?!"
Nu vind ik dat an sich niet beledigend, integendeel!, maar omdat het net Halloween
( Samhain ) geweest is en alle heksen er in het tuincentrum nou niet echt uitzagen als jonge Godinnen, vroeg ik me af welke associatie het jochie met 'heks' had. Ik ben dan wel geen overlopend vat van zelfverzekerdheid, maar ik had nou ook weer geen pukkel op mijn neus of een punthoed op. En mijn kind haal ik gewoon met de Volvo ( mijn bezem is stuk ).



OF.......


Afbeelding van: www.everyoneweb.com/paganmanonca/


Dus dan moet je kiezen, hoe sla ik dit op? Ik heb besloten om het als groot compliment te zien ;)

Elfjes en creativiteit

Ik heb iets met elfen. Sinds ik als kind bij mijn nichtje een boek gelezen heb over een elfje met prachtige illustraties, spreken ze tot mijn verbeelding. Ben ik ervan overtuigd dat elfen bestaan, nee, maar ik ben er ook niet van overtuigd dat ze NIET bestaan. Ik laat het lekker in het midden en laat mijn fantasie samen met de elfen door groene bossen, langs stromende beekjes en over kleurige bloemen vliegen.

Hier vind je afbeeldingen van elfen die ik heel erg mooi vind. En vooruit, hier nog een paar.

Nu heb ik ook nog een heel mooi boek voor het tekenen en schilderen van elfen en andere magische wezens. En ik wil het graag gaan proberen.




Eigenlijk wil ik het al een hele tijd ( het boek heb ik al bijna vijf jaar ), maar ik heb me al die tijd laten tegenhouden doordat ik denk dat mijn niveau van tekenen ongeveer gelijk is aan dat van een achtjarige. Blijkbaar heb ik altijd het idee gehad dat als je ( als volwassene ) ergens aan begint, dat je het ook moet kunnen, of in ieder geval de aanleg ervoor moet hebben. Alsof een tekening een prestatie zou moeten zijn. Nu is het tijd om dit aan de kant te zetten, want wat er ook voor een creatie uit gaat komen, ik vind het belangrijker om het te gaan proberen en mijn creativiteit de vrije loop te laten en dat gaat niet als je een creatie beoordeelt op het niveau van verstand. En wie weet.............word ik wel ontzettend beroemd na mijn dood ;)

vrijdag 5 november 2010

Lekker eten

Elke keer neem ik me voor om iets interessants te gaan bloggen, om een heel leuk stukje te gaan schrijven of om iets heel diepzinnigs uit mijn mouw te schudden.
Maar helaas, vandaag even niet; het wil maar niet komen.....

Dus kan ik hier alleen maar schrijven dat ik een was heb gedraaid, boodschappen heb gehaald, boodschappen voor de helft heb ingeruimd. Boeiend he?! ( Njet )

Maar goed, vanavond gaan we uit eten met mijn ouders als bedankje voor het oppassen op de kinderen. Ze passen elke donderdag op en daar zijn de kinderen en wij heel erg blij mee. Dus vanavond nemen wij mijn ouders mee uit eten.
Ik heb er zin in, gezellig er even tussen uit en ik weet ook al wat ik ga eten: Varkenshaaspuntjes met gebakken ui en champignons in zoete ketjapsaus
Zo staat het letterlijk op de menukaart.
Avontuurlijk? Nee, want dat ik eet ik bijna altijd als ik in dat restaurant uit eten ga, maar aangezien dat uit eten ( om budgetaire redenen )tegenwoordig niet zo vaak meer voorkomt, geniet ik er heerlijk van. Het is bijna een soort van traditie om dat gerecht te nemen. En misschien, als we weer eens de financiele ruimte hebben om vaker naar een restaurant te gaan, zal ik heel spannend eens iets anders uitzoeken. Op dit moment hou ik de traditie gewoon in ere.


Zo een berichtje van niks, maar ik zelf heb ondertussen wel honger gekregen ;)