zaterdag 24 december 2011

Fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar




Hierbij wil ik iedereen hele fijne feestdagen wensen en een heel gelukkig en gezond 2012. Bedankt voor het meelezen en alle ideeën en adviezen die jullie me hebben gegeven.


Liefs, Natasja


afbeelding van: detuinwinkelonline

woensdag 7 december 2011

Een ezel stoot zich in het algemeen.......

Omdat ik hier al eens de fout ben ingegaan met een tekening van mijn oudste dochter Aurora, besloot ik om bij deze tekening van haar maar eens te vragen wat ze had getekend, gewoon, just in case....... en man, wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb..........

"Dag, schat, wat een mooie tekening, wat heb je precies getekend?"

Aurora: " Dat is Sinterklaas en daar heb ik een dolfijn op pootjes bij getekend. "

Geloof me, daar was ik dus nooit opgekomen, zo zie je maar weer dat je nooit meteen het meest voor de hand liggende moet vertrouwen..........

dinsdag 6 december 2011

Briljante foto





Mijn ouders wilden zo graag een foto van al hun kleinmeiden( kinderen ) bij elkaar en op één of andere manier kwam het er maar niet van. Toen mijn broer en schoonzus en hun drie meiden van de zomer dus bij ons waren hebben we maar meteen meerdere foto's gemaakt. Hoewel we een andere foto hebben uitvergroot en aan mijn ouders hebben gegeven, vond ik deze toch de meest briljante die erbij zat.
Je ziet Gelske denken: Och nee, och nee, och nee, gaan we dan eindelijk samen op de foto, stopt Lynn haar vinger mijlenver in haar neus."

vrijdag 2 december 2011

De tijd van het jaar?

Wat is dat toch, deze tijd van het jaar?!

Aan de ene kant ben ik op dit moment veel gevoeliger en emotioneler ( ik weet dat het geen vrouwelijke hormonen zijn nu ) en zelfs wat neerslachtiger dan anders. Het voelt alsof ik geestelijk in de wacht sta en feitelijk klopt dat denk ik ook. Soms zou ik wensen dat ook mensen een winterslaap deden, ik denk dat ik een heel eind kom, zeker met de drukte die de feestdagen met zich meebrengen ;)

Aan de andere kant voelt dat "in de wacht staan" ook wel weer prettig. Buiten het gejaag van de feestdagen ( snel op koopavond kadootjes halen, want dan zijn de kindjes er niet bij etc ) voel ik een bepaalde rust over me heen komen. Ik kan bijvoorbeeld genieten van een dag met mist, heel mysterieus en sprookjesachtig en ik wacht vol spanning op het eerste echte pak sneeuw, dat je niet meer kunt autorijden en wel moet genieten van wat sneeuw met zich meebrengt. Gewoon leven in het moment.

Het klinkt en voelt zo gespleten, net alsof ik vanaf een hoger punt naar mezelf kijk en lach, omdat ik zie dat dat poppetje daar beneden aan het stressen is, terwijl ik eigenlijk allang weet dat alles goed komt, dat de rust mij heelt en dat de tijd van wedergeboorte niet lang meer op zich zal laten wachten......


Hier past natuurlijk een slaapliedje perfect bij.....




woensdag 30 november 2011

JUST EAT ORGANIC!





O.k., origineel ben ik niet, want ik zag dit filmpje bij haar en haar. Maar omdat ik het zo'n leuk filmpje vind en het ook belangrijk vind om de boodschap uit te dragen, ben ik nu dus even niet zo creatief, maar hopelijk zien jullie het door de vingers als jullie het filmpje bekijken.

woensdag 23 november 2011

Dus........!



Zo, het is vandaag precies een week geleden dat ik gestopt ben met roken.
Ondanks de lasertherapie ervaar ik veel moeilijke momenten, vooral omdat de gewoonte er hardnekkig ingesleten is. En ik mis mijn momentjes voor mezelf, die ik door een sigaret te roken gecreëerd had. Maar het is waarschijnlijk op te lossen door een leukere, gezondere variant te verzinnen om even een ( mama-) break te hebben.
Verder snoep ik teveel, met name chocolade en ergens ben ik blij dat gisteren mijn verstandskies is getrokken, scheelt weer een dag bunkeren. Dat hongerige gevoel houdt erg aan, al moet ik zeggen dat de tip om eiwitrijk voedsel te eten wel helpt!

Al met al ben ik blij dat ik gestopt ben en zet ik ook de helft van het geld dat ik niet meer uitgeef aan sigaretten apart om daar iets leuks voor te gaan doen. Eerst voor mezelf een kadootje, als motivatie en beloning en straks is het een potje om met het gezin leuke dingen te gaan doen.

Mijn man zegt dat ik lekkerder ruik en als ik het moeilijk heb, zegt hij me hoeveel sigaretten aaneengesloten ik al NIET gerookt heb, de afgelopen dagen. Die teller staat nu op 161 sigaretten. Het zou toch zonde zijn om weer helemaal overnieuw te moeten beginnen met tellen!

Ik sta er dus nog steeds voor de volle honderd procent achter en ik zie mezelf ook niet meer roken. Maar als iemand nog tips heeft voor wat betreft het onderdrukken van het "honger"gevoel of misschien hele andere tips om niet teveel aan te komen, dan hou ik me aanbevolen. ( p.s. zoethoutstokjes en worteltjes zijn het niet voor mij)

Liefs van een niet-roker ( die belooft om geen vervelende ex-roker te worden )

woensdag 2 november 2011

Mijn nieuwe Nimbus 2012



Hier is hij dan; mijn nieuwe bezem! Ik zag hem staan bij onze Kringloopwinkel en hij lonkte naar me, ik kon de winkel gewoon niet verlaten zonder hem mee te nemen.
Hij oogt nieuw en fris en misschien gooi ik er nog wel een tuning-pakket op, gewoon om hem te verfraaien. Ik zit te denken aan hulsttakken met metallic rode bessen, een hoogtemeter, enkele verchroomde wilgentakjes of een paar flitsende kerstballetjes. Ik ben er nog niet uit, maar ik ben wel erg blij met dit nieuwe model, zeker nu bleek dat de oude niet door de APK gekomen was. En dat voor een spotprijs! Ik ben tevreden....

dinsdag 4 oktober 2011

I did it




Ik heb mezelf ingeschreven voor een laserbehandeling bij Smokefree om mijn "stoppoging" te ondersteunen. Al moet ik zeggen dat het woord " poging " hier misplaatst is, want ik ga gewoon stoppen! Op 16 november zal het zover zijn....dan zal ik mijn laatste sigaret opsteken en daarna mijn laserbehandeling krijgen!

Weet je, ik heb er zin in, klinkt raar misschien, maar ik merk dat ik al twee dagen hardop aan het zingen ( uhmmm geluid maken ) ben en dat ik door het maken van de afspraak echt nog meer gemotiveerd ben om te stoppen.

Ik ben druk aan het lezen in diverse boeken en het bovenstaande boek van Deepak Chopra trok mij heel erg aan, omdat het een positieve, motiverende en spirituele boodschap heeft. Ik ben er klaar voor en heb zin om op een ongedwongen manier mijn lichaam en geest gezonder te maken. Wow, wie weet word ik ooit echt een optimist!

Wordt vervolgd..................

woensdag 14 september 2011

Ik ga stoppen met roken!




Ik ben het zat!! Ik rook nu alweer enige tijd, nadat ik toch zo'n vier/vierenhalf jaar gestopt was met roken. Zo ontzettend dom en zonde natuurlijk. Mezelf voor de gek houden dat 1 sigaretje op zondag geen kwaad kon en later waren het er twee. Toen kwam er een periode van stress en werden het er steeds meer en nu zit ik al op gemiddeld een pakje a 19 stuks per dag. Soms wat minder, soms wat meer. Ik weet nu ( en heb dat waarschijnlijk na 2 stoppogingen in mijn leven altijd al geweten ) dat ik geen gelegenheidsroker kan zijn. Oja, wel tijdelijk, zodat het lijkt of ik er controle over heb, maar niets is minder waar....voor ik het weet zit ik weer op een pakje per dag en heb ik van die welbekende junkie-gedachten:

* ( 's avonds: )Oh shit, mijn sigaretten zijn op en de winkels en het pompstation zijn dicht, nu kan ik morgenvroeg mijn eerste sigaret pas roken nadat ik me helemaal heb aangekleed en naar het pompstation ben gelopen. * En dan ook nog in de asbak kijken of er een sigaret in ligt die niet helemaal is opgerookt, zodat ik de ochtend met een klein nicotine-shotje kan beginnen.
* Een stuk in de auto rijden en dan denken:* pff, kunnen we even stoppen bij een pompstation, dan kan ik even roken.*

En verder je een paria te voelen die buiten moet roken ( hoewel ik het daar zeker mee eens ben, mijn veslaving moet niet de gezondheid van anderen in gevaar brengen ) in weer en wind. Sneu, heel sneu. Wat nou gezellig als je staat te bibberen van de kou, haha.

Maar goed, dat ik merk dat ik zo verschrikkelijk afhankelijk ben, maakt me kwaad en irriteert me mateloos. Als ik dan omreken wat ik per maand kwijt ben aan de pakjes sigaretten, schaam ik me diep, omdat dit geld ook anders te besteden was geweest, namelijk aan mijn kindjes of wat dan ook. Of dat ik zoveel mogelijk biologisch probeer te eten en te drinken en mezelf dan wel met allerlei troep uit sigarettenrook langzaam zit te vergiftigen! En wat me het meeste tegenstaat van het roken is dat ik gewoon een heel slecht voorbeeld geef aan mijn kinderen. " Mama, ga je nou alweer buiten een sigaretje roken? " Shame on me!!

Twee keer ben ik nou Cold Turkey gestopt. De eerste keer na het lezen van het boek van Alan Carr. Toen hield ik het zo'n 1,5 jaar vol. We hadden een kinderwens en ik wilde voor een zwangerschap helemaal gezond zijn. Toen die zwangerschap uitbleef en ik niet zo lekker in mijn vel zat ben ik weer begonnen te roken. Uiteindelijk zijn we gedeeltelijk door de medische molen gegaan en hebben we in het VU een second opinion aangevraagd bij de gynaecoloog aldaar. Die vertelde mij dat roken ook een grote rol speelde bij onvruchtbaarheid. Hij vertelde mij, na een echo, dat ik waarschijnlijk de week erop ongesteld zou moeten worden en ik besloot om op 01 augustus 2005 te stoppen met roken. Echter op 20 juli, de dag voor mijn verjaardag en de week nadat ik bij de gynaecoloog was geweest, moest ik 's avonds overgeven. Ik dacht nog aan een voedselvergiftiging. Op de dag van mijn verjaardag was ik helemaal triest en ziekjes, ik werd die dag 30 en was kotsmisselijk en ik voelde me oud en mijn hoop om na 4 jaar zwanger te worden ebde weg. Ik zou deze week immers ook ongesteld worden. Toch heb ik 's avonds op mijn verjaardag tegen beter weten in een zwangerschapstest gedaan: Zwanger. Wat een verjaardagskado, echt, om nooit meer te vergeten. De dag daarna heb ik bewust nog 3 halve sigaretjes gerookt ( met angst in mijn hart om na al die jaren van wachten mijn zwangerschap door het roken in gevaar te brengen ) en ben ik de dag daarna helemaal gestopt. Ik had immers de mooiste reden om te stoppen in mijn buik!!!

Toch weer begonnen uiteindelijk. En nu ben ik dan weer zover om te gaan stoppen al wil ik graag een steuntje in mijn rug dit keer. Ik weet niet precies waarom, maar heb het gevoel dat dat me kan helpen. Ik heb ook gezegd dat ik in november ga stoppen. Velen begrijpen dit niet en vragen me waarom niet meteen nu? Ik weet dat ik de tijd nodig heb om me mentaal voor te bereiden en ben hier nu mee bezig. Ook heb ik de verzekering gebeld en die zeiden dat bepaalde cursussen worden vergoed. Ik denk dat ik kies voor lasertherapie in combinatie met een cursus. Het enige waar ik echt bang voor ben is gewichtstoename. Niet dat dat de reden zal zijn dat ik niet doorzet, maar ik ben bij de eerste keer stoppen in 1,5 jaar tijd zo'n 20 kilo aangekomen en lijnen gaat bij mij niet altijd even goed. Dus ik ben aan het kijken om op zondagochtend te gaan zwemmen en meer te gaan bewegen.

Nou, het is een heel opstel geworden zie ik. Ik hoop dat er mensen zijn die hun ervaring met het stoppen met roken met mij willen delen en me willen vertellen of ze zijn aangekomen of dat dat wel mee viel. En wie heeft er ervaring met lasertherapie?

zaterdag 10 september 2011

De kleine dingen......

Het zijn soms de kleine dingen die je een gevoel van verwondering geven...

Een schaal met dennenappels, zorgvuldig bij elkaar gesprokkeld door een meisje van drie die met haar opa en oma naar het bos is geweest. Haar gevonden schat is al prachtig genoeg, maar een klein wondertje groeit als een paddenstoeltje vanuit een dennenappel omhoog en oogst veel bewondering van twee kleine meisjes en één groot meisje........................




En wanneer weet je of je druiven rijp zijn? Wij hebben sinds anderhalf jaar een druivenplant in een bak in de tuin. Vorig jaar zaten er al hele kleine druiventrosjes aan en dit jaar zijn ze al wat groter. En dan ineens komt er een moment dat je thuis komt en je ziet dat er van de trosjes weinig meer over is.......en dan weet je dat ze rijp zijn! Een ekster heeft lekker gesnoept van de druiven en gelijk heeft hij, ze zagen er dan ook heerlijk uit. Eet smakelijk zwart-wit gevederde vriend, volgend jaar zullen ze weer een beetje groter zijn...




dinsdag 19 juli 2011

Schoolreisje en een knoopje



Vanochtend is mijn oudste dochter de bus ingestapt om met school naar Artis te gaan. En wat vind ik het geweldig voor haar om zo'n leuk schoolreisje te hebben.( mijn eigen gevoelens over Artis even niet meegerekend.... )

Een heel avontuur.....eerst allemaal nog even plassen natuurlijk en dan met de klas richting de bus! Daar stapte mijn kleine stoere reiziger de bus in om er vervolgens na enkele minuten weer uit te stappen omdat hij vol zat. Ze werd naar een volgende bus begeleid en kon gelukkig daarin plaatsnemen. Uiteindelijk wist ik niet meer precies waar ze zat, heel moeilijk te zien met die reflecterende ramen. Dus als mama heb ik de hele bus maar nagezwaaid en handkusjes gegeven.

Ach ja, ik gun het haar van harte om wat te zien, om op avontuur te gaan en te ontdekken, maar wat is dan toch dat knoopje in mijn maag?? En wat doen al die nare beelden van busongelukken in mijn hoofd?

Ik denk dat ik vandaag maar lekker druk bezig ga zijn en opgelucht zal ademhalen als de bussen met " verstopte " kindertjes weer terug zijn bij school, om vervolgens heel relaxed ( alsof er geen diepe opluchting plaatsgevonden heeft ) te vragen of ze een leuke dag heeft gehad en wat ze allemaal heeft meegemaakt.

Stoere mama...........;)

woensdag 8 juni 2011

( Heer ) moestuin


Na enige vertraging en onduidelijkheid vanaf de kant van het bestuur, zijn we dan toch lekker bezig in onze moestuin. Het was ( en is nog steeds een beetje ) een wildernis, maar we hebben nu wel kunnen zien wat er allemaal in de tuin groeit.
We hebben heel veel aardbeien en volgens manlief en vriend van ons zijn ze ontzettend lekker. We zijn nu druk bezig om de tuin netjes te maken en heel langzaamaan zie je de tuin opknappen. De potentie om er iets moois van te maken is aanwezig, de fantasie en energie ook.

Waar we ook veel van hebben is heermoes, het woekert door de hele tuin en is erg moeilijk weg te krijgen. Misschien moeten we er maar op een andere manier gebruik van maken, Het schijnt een geneeskrachtige werking te hebben voor diverse (voornamelijk ouderdoms) kwaaltjes ( tsja, ik ben van bouwjaar '75, dus misschien wel handig ;)). Bij haar heb ik een recept voor een zevenbladtaart gevonden, ik ben dus erg benieuwd of er ook nog een recept is voor een heermoestaart, een vorm van nuttige toepassing. Iemand nog tips?



Verder hebben we een tweedehands tuinhuisje op de kop getikt en die staat al helemaal. Nog even het dak plakken en schilderen en dan is ie helemaal klaar. Op bovenstaande foto zie je een gedeelte van de opbouw van het huisje.

De meiden vinden de tuin steeds leuker, we zijn al heel veel diertjes tegengekomen en ze waren helemaal onder de indruk van een kikkertje of was het nou toch een pad??!
Enfin, ze hebben zin om een eigen stukje tuin te beheren en te verzorgen en daar gaat het uiteindelijk ook om; om ze enthousiast te krijgen voor alles wat groeit en bloeit.

p.s. ik kan niet meer reageren op anderen, als ik een reactie wil achterlaten, moet ik me weer opnieuw aanmelden en als ik dat gedaan heb, moet ik het weer herhalen. Dus enkele reacties zijn nooit geplaatst, terwijl ik wel gewoon kan aanmelden en zelf een bericht op mijn eigen blog kan plaatsen. Iemand een idee wat er aan de hand kan zijn??

dinsdag 24 mei 2011

Maanstonden




Mijn vijfjarige dochter begint al heel geinteresseerd te raken in de werking van het menselijk lichaam. Alle gebruiksvoorwerpen die ik gebruik als ik menstrueer worden grondig bekeken (noot: voor gebruik natuurlijk ) en er worden vragen over gesteld en over de reden van menstruatie. Nu ben ik absoluut niet het type om verhalen over de ooievaar of over de bloemetjes en de bijtjes te vertellen, ik hou van openheid, maar ik heb nog wel moeite om een en ander te vertalen naar de belevingswereld van een vijfjarige. Boekjes uit de bibliotheek bieden soms uitkomst, al zit mama soms zelf met het schaamrood op haar kaken vanwege de tekst en de leeftijd van dochterlief. Ze zeggen wel eens dat een kind naar zaken vraagt die het aankan, maar af en toe twijfel ik daar wel eens aan. Het lijkt ook of deze generatie al zoveel verder is op dat gebied dan dat wij op die leeftijd waren, of is dit schijn?

Om even bij het onderwerp maanstonden te blijven; vaak heb ik dit beschouwd als iets lastigs, een periode van een week ervoor tot de menstruatie waarin het leek alsof ik geleefd werd door hormonen en waarin mijn traanbuizen en humeur vaak overgevoelig bleken. En pijn, veel pijn. Toen ik meer over de spirituele kant ervan ging lezen werd dit al anders en al is het nog niet altijd mijn favoriete periode van de maand, ik heb nu in ieder geval een cyclus ( in tegenstelling tot eerdere jaren ) en zij loopt van volle maan tot volle maan bij mij ( met een paar dagen speling ) en ik vier haar in mijzelf. Ik ben mij steeds meer bewust van de cyclus van de maan en kijk vaak door het dakraam naar haar met een glimlach.

Ik hoop mijn dochters mee te geven dat deze cyclus magisch is en veel invloed heeft op hun lichaam en geest en dat dit geen 'straf' of 'last' is, maar een bijzonder vruchtbaar ritme dat hen bindt aan de maancyclus en Moeder Aarde. En dat het belangrijk is om naar het gevoel in hun eigen lichaam te luisteren.

Twee artikelen vond ik zelf heel interessant om door te lezen en ik weet zeker dat mijn dochters deze later ook zullen lezen:

http://www.bodyjoynederland.nl/bt6_3extra.html

http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/spiritueel/42647-menstruatie-hoe-spiritualiteit-je-kan-helpen.html



afbeelding van light-world.clubs.nl

zondag 8 mei 2011

Moederdag

Vandaag ben ik ontzettend verwend door mijn gezinnetje.
Allereerst werd ik door twee mooie meisjes wakker gemaakt die mij vertelden dat het eten klaar was. In de woonkamer aangekomen stond daar een heel ontbijt op mij te wachten, inclusief een glas met mooie bloemen.
De al dagen verstopte kadootjes van de meiden waren als een wonder weer tevoorschijn gekomen, klaar om door mij geopend te worden. Ik werd verrast met een schilderij gemaakt van allemaal prachtig opgeplakte knopen en een hartje van klei met mooie kleuren en glitters en een waardebon/zelf door Dré gemaakte kaart voor meerdere schoonheidsbehandelingen. Al met al ben ik ontzettend verwend.







Zelfgemaakte kadootjes zijn de mooiste kadootjes die ik als moeder kan krijgen!

Om zelf als (schoon)dochter niet bij de zelfmaaktraditie achter te blijven, heb ik twee kaarten gemaakt voor moederdag voor mijn moeder en schoonmoeder. Het maken van kaarten gaat al beter, met dank aan mijn schoonzus die mij materialen heeft geleend om het iets makkelijker en mooier te maken. Voor het "echte" werk heb ik nog veel meer materiaal nodig, zodat elke kaart een kunstwerk wordt op zich. Maar ik weet nu wel dat ik hier mee door wil gaan en ondanks dat ik nog niet veel materiaal heb om mee te werken ( zowel gebruiksvoorwerpen als versierselen ) heb ik toch maar mooi twee kaarten gemaakt. Hieronder zie je er één van:

donderdag 5 mei 2011

Kleine eendjes en een grieks godinnetje

Eigenlijk een logje van niks. Alleen 2 foto's die ik even wilde delen:




Twee meerkoeten met hun jonkies die lekker uitrusten op de boomstam bij de ark van de buurman.




En van mijn schoonmoeder had ik een tas gehad met allemaal prachtige stoffen erin om mee te knutselen. Aurora vond het leuk als ik er voor haar een jurk van maakte. Aangezien ik helaas niet kan naaien, heb ik hem gedrapeerd voor haar en de stof vastgestrikt en het effect was een Grieks uitziende creatie, gedragen door een prachtig Godinnetje

vrijdag 29 april 2011

Een ander klein meisje wordt al groot

Afgelopen dinsdag is Lynn 3 jaar geworden. Een dag daarvoor heeft ze het gevierd met familie en vrienden en vandaag heeft ze het nog eens dunnetjes overgedaan op de kinderopvang......



Aurora is ondertussen al echt een moedertje. Ze wil graag de baby van vrienden van ons vasthouden, terwijl Lynn al vastbesloten is om met hem te gaan trouwen. En met twee jongetjes uit haar groep van de kinderopvang en ook nog met de zoontjes van een vriendin en vriend..............tsja............... ;)

woensdag 13 april 2011

Trek de stoute (hand)schoenen aan

Trek de stoute (hand)schoenen aan


Ik ben van plan om hieraan mee te doen en ik vroeg me af of iemand van mijn medebloggers al ervaring heeft met dit soort acties?
Het lijkt me erg leuk om te doen, alleen lijkt het me nog beter om het met meerdere mensen samen te doen. Iemand interesse? Ik woon in Den Helder ( oops, it's out in the open now ;) )


woensdag 6 april 2011

Creativiteit

Aurora had afgelopen zaterdag haar allereerste kinderfeestje en ik wist niet zo goed wat ik met de kinderen zou kunnen knutselen. Lang leve het internet!! Ik zag op een site staan hoe je een Toverspiegel kon maken. Hiervoor moest ik spiegeltegeltjes kopen en langs de randen van die tegels pur spuiten. En als dat droog was, konden we de kinderen het laten beplakken met allerlei mooie glinsterende kralen, figuurtjes, hartjes enzovoorts. Samen met André heb ik alle spiegeltegels voorzien van een pur-rand. ( tip; koop goede pur en niet de goedkoopste zoals wij ;) )Toen dit droog was, bleek manlief nog een spuitbus met goudverf te hebben. Dus hebben we de tover-(c.q. prinsessen- ) spiegels een mooi goud (pur)randje gegeven. Op het feestje zelf hebben alle prinsesjes hun toverspiegel versierd. Ze vonden het geweldig om te doen. Hieronder een foto van de spiegels van Aurora en Lynn:



Vandaag besloot ik samen met Aurora te gaan knutselen. Ze had voor haar verjaardag ontzettend veel mooie knutselspulletjes gekregen en we besloten om kaarten te gaan maken. Aurora heeft 5 mooie kaarten gemaakt voor mensen die zij lief vindt en ik heb er een gemaakt. Mijn kniptechniek laat nog wat te wensen over en ik denk er serieus over na om een papiersnijmachine te kopen, haha, maar goed, verder ben ik trots op mijn creativiteit van vandaag. De kaart die ik heb gemaakt gaat naar een bijzondere vriendin.......................

maandag 28 maart 2011

Kleine meisjes..................



Deze kleine, grote meid, is afgelopen zaterdag vijf jaar geworden. Vrijdag heeft ze getrakteerd op school ( zie foto ) en dat was de eerste keer voor haar op de basisschool. Heel erg leuk om daar als mama ook bij te mogen zijn. Een heel ritueel met zingende kinderen, muziekinstrumenten, een sterretje, een toverstafje en kaarsjes uitblazen. En ook al staat Aurora niet graag in het middelpunt van de belangstelling ( in een grote groep althans ), ze heeft wel genoten.
Op haar verjaardag is ze ook ontzettend verwend; ze vond haar K3/prinsessen fiets prachtig, ze kan al een aardig stukje skeeleren op haar nieuwe skeelers, dansen op haar K3 cd, centjes in haar K3 portemonnee stoppen, mooie kaarten maken, kralen rijgen en nog veel meer met al haar cadeaus. Ze was ontzettend blij met de visite en haar presentjes. Aankomende zaterdag heeft ze haar eerste eigen kinderfeestje. En vijf jaar en een paar dagen geleden zat ze nog in mijn buik.................

Met Lynn, de jongste van twee jaar, had ik nog even een gesprekje zondagavond in bed. Ik vertelde haar dat ze in mijn buik had gezeten ( dit heb ik haar wel vaker gezegd ). En op haar beurt vertelde ze mij dat ze daar ging koppeltjeduikelen en dat er heel veel water was ( dit heeft ze dus niet van mij ). Ik begon me af te vragen of zij zich bewust dingen kon herinneren van de tijd dat ze nog in mijn buik zat. Heel erg geinteresseerd luisterde ik naar wat ze verder vertelde:

" Ja mama, er wajen oot toewee gjijbanen, een gjote en een kjeine." ( er waren ook twee glijbanen een grote en een kleine )
Hmm, ondanks dat ik me met enige fantasie nog wel een voorstelling van die glijbanen kon maken ( waarvan de ene dan het geboortekanaal zou kunnen zijn )begon ik te twijfelen over haar herinneringen.
" En er was oot een hejeboel speelgoed, mama. "
Hahahahahahahaha! Nou, of ik zie iets over het hoofd qua speelgoed in mijn buik, of ze heeft een flinke dosis gezonde fantasie.

Gisteren speelde ze met een soort lippenstift in een potje die van Aurora was. Ik zei dat ze wel zogenaamd lippenstift mocht opsmeren, maar dat het potje niet open mocht. Ze gaf niet echt antwoord, maar omdat ik het duidelijk gezegd had, dacht ik dat ik er maar op moest vertrouwen dat ze het potje niet zou openmaken.
Hieronder zie je het resultaat ;)

maandag 7 maart 2011

Secret Garden Sleepsong

Dit vind ik mooie en inspirerende muziek ( en dat voor een lullaby ;) )


Schaatsen en zonlicht





Afgelopen zaterdag zijn we met z'n zessen naar Hoorn geweest, naar de overdekte ijsbaan. André, Aurora, schoonzus, neefje, vriendje van neefje en ikzelf. Toen we daar aankwamen moest ik kiezen welk soort schaatsen ik wilde huren. En aangezien ik niet veel schaats, besloot ik maar voor de vrouwelijke kunstschaatsen te kiezen. Nou ja, de huurvariant daarvan. Ze zaten verschrikkelijk en het deed nogal pijn aan mijn enkels. Maar soit, je wilt wat en je probeert het dan toch maar. Toen Michael, neefje, besloot om Noren te huren, mocht ik op zijn hockeyschaatsen en dat ging al even beter. Het waren zijn eigen schaatsen en al waren ze iets te wijd, toch zat het al veel lekkerder. Toen heb ik de stoute schaatsen aangetrokken en heb ik ook Noren gehuurd. En wat ging dat geweldig lekker! Ik kon rijden wat ik wilde, maar moe werd ik niet. Ik zag mezelf in gedachten al de Elfstedentocht rijden, een met de elementen en gewoon gaan. ( later heb ik eens opgezocht hoeveel kilometer die tocht precies is, maar goed, het was een fantasie ;), toch ?!! )Nu, twee dagen later moet mijn lichaam nog even bijkomen van al die gebruikte spieren. Maar aan mijn rug en benen voel ik wel dat ik wat heb gedaan. Meer bewegen, ondanks de spierpijn naderhand, is super! We hebben allemaal genoten zaterdag, inclusief Aurora op haar schaatsen met twee ijzertjes en met een rekje om zich aan vast te houden.

En dan komt nu ook eindelijk de zon door op de Waddeneilanden en hier, in de Kop van Noord Holland! (Het duurt even, maar dan heb je ook wat.) Wat heerlijk om die warmte op mijn gezicht te voelen. Ik ontwaak, langzaam maar zeker, van binnenuit. Ode aan de zon.................


zondag 16 januari 2011

En prinsesjes slapen in een............



Bij hubbie op zijn werk werden er allemaal apparaten in grote houten kisten afgeleverd en die kisten zouden weggegooid worden. Aangezien we een houtkachel hebben, besloot hubbie wat kisten mee naar huis te nemen en ze te slopen voor brandhout. Maar toen ik het hout zag vond ik het zonde om dat mooie hout te verbranden en stelde voor om het bed ( dat we al zouden maken ) van Aurora ervan te maken. En zo geschiedde....

Dus zijn ( vooral ) papa en mama de afgelopen weken druk bezig geweest met het maken van een kasteelbed voor Aurora. Een bijna-papa-vriend heeft ook nog een aantal uren meegeholpen met schuren en verven. En hoewel het nog niet helemaal af is, zijn we erg trots op het resultaat.

En ons (helaas nog zieke) prinsesje is heel erg blij met haar nieuwe bed

vrijdag 14 januari 2011

Over een zeer teentje en een tekening



Onze oudste dochter was, net als haar zusje, vorige week ziek, pijn in haar oortje, koorts, gewoon echt grieperig. Gelijktijdig had ze een verdikking bij haar grote teen. Haar nagel was een beetje beschadigd doordat ze zich (waarschijnlijk, want precies weten we het niet eens ) gestoten had en daarna aan het peuteren was geslagen. Onderaan haar nageltje was een verdikking zichtbaar. Door haar koorts en haar oorpijn kreeg het wel de aandacht, maar omdat ze er voor de rest geen last van scheen te hebben, hadden we niet meteen het idee dat het iets ernstigs was. Toen het weer een beetje beter ging met haar, zagen we dat de verdikking onderaan haar nagel nog steeds aanwezig was. Ik besloot de dokter te bellen en de assistente zei dat het waarschijnlijk een ontsteking was en dat, als ze er geen koorts bij kreeg en het niet erger werd, we het het beste vochtig konden houden met vochtige pleisters of verband en een voetenbadje met biotex of soda. De koorts was over en ze voelde zich weer beter, dus we gingen met haar tips aan de slag. Maar het werd niet beter en gisteren had ze haar teen ook nog eens gestoten. De plek werd roder en groter. Vannacht bleek ze ineens ook weer een beetje oorpijn te hebben en ze had weer koorts. Haar temperatuur was vlakbij de 40 graden Celcius. Dus vanochtend hebben we de huisarts gebeld om te vragen of die naar haar oor en haar teen wilde kijken. Toen hij haar teen zag, zei hij dat er meteen iets aan moest gebeuren en we konden later die middag terug komen voor de behandeling. Aurora moest huilen, want ze zou twee verdovingsprikken in haar teentje krijgen, voordat de arts een stuk van haar nagel kon wegknippen en de plek kon schoonmaken. In auto beloofden we haar een kadootje, net zoals haar zusje dit had gehad toen ze naar het ziekenhuis was geweest. Ze begon stilletjes te huilen en toen ik vroeg wat er was zei ze: " Mama, is het erg als ik moet huilen als ik die prikjes krijg?" " Natuurlijk niet, als je pijn hebt mag je toch huilen " , zei ik. " Maar krijg ik dan nog wel een kadootje? " " Ja schatje, natuurlijk. " Vanmiddag gingen we weer terug naar de arts. En Aurora, die zich natuurlijk al niet lekker voelde door de koorts, was bleek en verdrietig. Toen kwam het moment van de spuiten. Wat duurde dat tergend lang, voordat alle vloeistof in haar teen werd ingespoten. Aurora huilde en schreeuwde het uit in papa's armen, het arme meisje. Toen de tweede en laatste prik klaar was, vroeg de arts aan haar of het wel met haar ging. En als vierjarig meisje heb je natuurlijk je prioriteiten.........
Haar antwoord was: " Nee, en mijn haar zit ook al niet meer goed."

Nadat de verdoving was ingewerkt ging het beter. De teen werd behandeld en we konden weer gaan. Aurora heeft haar kadootje gekregen en nu ligt ze lekker te slapen in haar bedje.


Afgelopen week kwam ze met bovenstaande tekening naar me toe: " Mama, deze heb ik voor jou gemaakt. " Ik keek goed naar de tekening, en zei tegen haar: " Wat ontzettend lief van je, dank je wel, heb je een mooi lieveheersbeestje voor mij gemaakt?!." " Ja...eh nee, nou, eigenlijk was het een schaap, maar hij is een beetje mislukt." Tsja..............

woensdag 12 januari 2011

Zoek de waarheid

Ik heb nu net de twee filmpjes van "Zoek de Waarheid" op YouTube bekeken. De eerste had ik al eerder gezien en het raakt me echt. Sommige mensen in die twee filmpjes zijn misschien controversieel maar de boodschap die wordt overgebracht is éénduidig: Denk voor jezelf! En maak het verschil........

Wat vinden jullie ervan?

Zoek de Waarheid 1

Zoek de Waarheid 2


dinsdag 4 januari 2011

Ziekenboeg

Allereerst wil ik iedereen hierbij het allerbeste wensen voor het nieuwe jaar!!

Verder ben ik een tijdje uit de lucht geweest, vanwege de hectiek van de afgelopen weken. Het was een fijne, maar wel een drukke tijd. Manlief is ziek geweest en mijn twee meiden zijn dus nu ziek en hiervoor hebben ze een week of wat geleden ook al een paar dagen koorts gehad. Nu ligt Lynn met koorts op bed, terwijl vanaf Nieuwjaarsdag Aurora al koorts had en heel veel last van oorpijn.

Wanneer de rust weer is teruggekeerd en mijn meiden beter zijn, zal ik weer lekker ontspannen kunnen bloggen. Voor nu laat ik het even bij dit berichtje. Hopelijk tot gauw.............