maandag 28 maart 2011

Kleine meisjes..................



Deze kleine, grote meid, is afgelopen zaterdag vijf jaar geworden. Vrijdag heeft ze getrakteerd op school ( zie foto ) en dat was de eerste keer voor haar op de basisschool. Heel erg leuk om daar als mama ook bij te mogen zijn. Een heel ritueel met zingende kinderen, muziekinstrumenten, een sterretje, een toverstafje en kaarsjes uitblazen. En ook al staat Aurora niet graag in het middelpunt van de belangstelling ( in een grote groep althans ), ze heeft wel genoten.
Op haar verjaardag is ze ook ontzettend verwend; ze vond haar K3/prinsessen fiets prachtig, ze kan al een aardig stukje skeeleren op haar nieuwe skeelers, dansen op haar K3 cd, centjes in haar K3 portemonnee stoppen, mooie kaarten maken, kralen rijgen en nog veel meer met al haar cadeaus. Ze was ontzettend blij met de visite en haar presentjes. Aankomende zaterdag heeft ze haar eerste eigen kinderfeestje. En vijf jaar en een paar dagen geleden zat ze nog in mijn buik.................

Met Lynn, de jongste van twee jaar, had ik nog even een gesprekje zondagavond in bed. Ik vertelde haar dat ze in mijn buik had gezeten ( dit heb ik haar wel vaker gezegd ). En op haar beurt vertelde ze mij dat ze daar ging koppeltjeduikelen en dat er heel veel water was ( dit heeft ze dus niet van mij ). Ik begon me af te vragen of zij zich bewust dingen kon herinneren van de tijd dat ze nog in mijn buik zat. Heel erg geinteresseerd luisterde ik naar wat ze verder vertelde:

" Ja mama, er wajen oot toewee gjijbanen, een gjote en een kjeine." ( er waren ook twee glijbanen een grote en een kleine )
Hmm, ondanks dat ik me met enige fantasie nog wel een voorstelling van die glijbanen kon maken ( waarvan de ene dan het geboortekanaal zou kunnen zijn )begon ik te twijfelen over haar herinneringen.
" En er was oot een hejeboel speelgoed, mama. "
Hahahahahahahaha! Nou, of ik zie iets over het hoofd qua speelgoed in mijn buik, of ze heeft een flinke dosis gezonde fantasie.

Gisteren speelde ze met een soort lippenstift in een potje die van Aurora was. Ik zei dat ze wel zogenaamd lippenstift mocht opsmeren, maar dat het potje niet open mocht. Ze gaf niet echt antwoord, maar omdat ik het duidelijk gezegd had, dacht ik dat ik er maar op moest vertrouwen dat ze het potje niet zou openmaken.
Hieronder zie je het resultaat ;)

maandag 7 maart 2011

Secret Garden Sleepsong

Dit vind ik mooie en inspirerende muziek ( en dat voor een lullaby ;) )


Schaatsen en zonlicht





Afgelopen zaterdag zijn we met z'n zessen naar Hoorn geweest, naar de overdekte ijsbaan. André, Aurora, schoonzus, neefje, vriendje van neefje en ikzelf. Toen we daar aankwamen moest ik kiezen welk soort schaatsen ik wilde huren. En aangezien ik niet veel schaats, besloot ik maar voor de vrouwelijke kunstschaatsen te kiezen. Nou ja, de huurvariant daarvan. Ze zaten verschrikkelijk en het deed nogal pijn aan mijn enkels. Maar soit, je wilt wat en je probeert het dan toch maar. Toen Michael, neefje, besloot om Noren te huren, mocht ik op zijn hockeyschaatsen en dat ging al even beter. Het waren zijn eigen schaatsen en al waren ze iets te wijd, toch zat het al veel lekkerder. Toen heb ik de stoute schaatsen aangetrokken en heb ik ook Noren gehuurd. En wat ging dat geweldig lekker! Ik kon rijden wat ik wilde, maar moe werd ik niet. Ik zag mezelf in gedachten al de Elfstedentocht rijden, een met de elementen en gewoon gaan. ( later heb ik eens opgezocht hoeveel kilometer die tocht precies is, maar goed, het was een fantasie ;), toch ?!! )Nu, twee dagen later moet mijn lichaam nog even bijkomen van al die gebruikte spieren. Maar aan mijn rug en benen voel ik wel dat ik wat heb gedaan. Meer bewegen, ondanks de spierpijn naderhand, is super! We hebben allemaal genoten zaterdag, inclusief Aurora op haar schaatsen met twee ijzertjes en met een rekje om zich aan vast te houden.

En dan komt nu ook eindelijk de zon door op de Waddeneilanden en hier, in de Kop van Noord Holland! (Het duurt even, maar dan heb je ook wat.) Wat heerlijk om die warmte op mijn gezicht te voelen. Ik ontwaak, langzaam maar zeker, van binnenuit. Ode aan de zon.................