zaterdag 13 oktober 2012

herinnering aan mezelf

Soms heb je het gewoon even nodig jezelf ergens aan te herinneren, vooral wanneer dingen niet helemaal lopen zoals je wenst. Eigenwaarde komt van binnenuit en werkt door naar buiten. En uiteindelijk ben je het zelf waar je altijd mee door het leven moet, wat er ook om je heen gebeurt. Dus kun je maar beter lief zijn voor jezelf en je eigenwaarde voeden in plaats van jezelf kritisch af te branden. Dus hierbij een al eerder geplaatst gedicht van mezelf als kado aan mezelf:

Mijn lichaam


Soms sta ik kritisch voor de spiegel
want het beeld bevalt me niet
Ik zie rimpels, vlekjes en strepen
en mijn silhouet is verre van petit

Maar jij vertoont de sporen van mijn leven
jij vertelt me mijn verhaal
Jij was het huisje van mijn dochters
wat nou schoonheidsideaal?!

Jij draagt mijn ziel en pompt mijn hart
Jij maakt dat ik de wereld om mij heen ervaar
dat ik kan ruiken, proeven, horen, voelen en zien
Waar ik ook heen wil, jij brengt me daar

Je bent prachtig, maar ik was het vergeten
omdat ik van een strakke buik zat te dromen
Vanaf nu zal ik je alleen nog koesteren
Ik heb je al te lang voor lief genomen


( 09 juli 2010 )